Ο ΔΟΠΑΡ τίμησε την Δωδεκάνησο…

   Μια μοναδική από κάθε άποψη βραδιά έζησαν οι συμπολίτες μας που το βράδυ της 21ης.09.2021 πέρασαν τις πύλες του Παλατιού του Μεγάλου Μαγίστρου  και γέμισαν την υποβλητική αυλή του για να παρακολουθήσουν «Το τραγούδι της θαλασσινής».

  Μία εμπνευσμένη, μελωδική, λυρική και συγχρόνως δυναμική καντάτα του ντόπιου χαρισματικού συνθέτη Αντώνη Κυζούλη, ο οποίος μελοποίησε  ποίηση των Φώτη και Γιάγκου Βαρέλη σε ένα έργο για «υψίφωνο, ορχήστρα, μεικτή χορωδία και αφηγητές» όπως χαρακτηρίστηκε..

   Τα λόγια είναι περιττά για τον μεγάλο Ρόδιο Δάσκαλο και συγγραφέα Φώτη Βαρέλη και για τον ποιητή αδερφό του Γιάγκο Βαρέλη, θα κρατήσουμε μόνον την ρήση του πρώτου: «Ένα έχω να πώ, σαν Έλληνας και σαν δάσκαλος: «η γλώσσα μας είναι η τρίσβαθη ρίζα που μας κρατάει ακόμα ζωντανούς»

   Και πάνω σε αυτήν την γλώσσα, βασίστηκε το έργο, μέσα από την επιλογή των κειμένων που έκανε η υψίφωνος Αναστασία Βαρέλη, η  οποία πέραν της δραματουργίας τους, ερμήνευσε μοναδικά τα μουσικά κομμάτια που ο συνθέτης κυριολεκτικά με μαεστρία συνέθεσε, προκαλώντας ρίγη συγκίνησης στο κοινό. Πώς ήταν δυνατόν άλλωστε  να μην συμβεί αυτό, όταν η εγνωσμένης καλλιτεχνικής αξίας υψίφωνος ερμήνευε ποίηση των προγόνων της, με την οποία γαλουχήθηκε….

    Η ορχήστρα, άψογη και αισθαντική στην απόδοση της  αποτελούμενη από τους εκλεκτούς μουσικούς του νησιού μας, Τάσο Αναστασιάδη στο βιολί, Ιωάννα Καζαντζίδη στο βιολοντσέλο, Τάσο Νάνο στο κόρνο, Γιώργο Ξανθόπουλο στο φλάουτο και στα κρουστά, Μιχάλη Χατζηπέτρο στην τρομπέτα, Άντζελα Σπανού στο πιάνο  και Ελπίδα Βαρέλη στο σόλο πιάνο, «έδεσε» την μουσική με την ποίηση και μας μετέφερε νοερά σε κάθε σημείο της ιστορίας.

    Οι αφηγητές του έργου Ζωή Κοκκαλά και Σπύρος Συρόπουλος με την θεατρική απαγγελία τους, διέγραψαν την πορεία της Δωδεκανήσου από τα χρόνια της σκλαβιάς μέχρι την απελευθέρωση της, ξετυλίγοντας την ιστορία της, διηγούμενοι την καταφρόνια, την οργή, την αδικία, την θλίψη των Δωδεκανησίων που θέριεψε και οδήγησε στην δύναμη, την τόλμη και την ανάσταση του λαού.

   Η ωδή στον άνθρωπο, στον καταπιεσμένο σκλάβο νησιώτη που καταφέρνει μέσα από όλα αυτά να ορθώσει το ανάστημα του  μέχρι να έρθει η πολυπόθητη λευτεριά, αποδόθηκε με γλαφυρό και συγκινητικό τρόπο από την νεοσύστατη μεικτή 20μελή χορωδία τεσσάρων φωνών του Δημοτικού Ωδείου Ρόδου «Πόλις»,  υπό την διεύθυνση και διδασκαλία της μαέστρου Άντζελας Σπανού.

   Η πρώτη παρουσίαση της καντάτας «το τραγούδι της θαλασσινής», ήταν ένα δύσκολο και απαιτητικό εγχείρημα, που στέφθηκε από απόλυτη επιτυχία.

   Το ταλέντο του συνθέτη της, κατάφερε να «παντρέψει» τα επιλεγμένα κείμενα με την μουσική αρτιότητα, την μοναδική ερμηνεία και την αφηγηματική δεινότητα και άφησε  το στίγμα της ΄ όχι μόνο  στα πολιτιστικά δρώμενα του τόπου μας, αλλά στην ιστορία και την παράδοση του.

Φωτογραφίες: Γιάννης Μαρκαντώνης